Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Εξέλιξη

Ψάχνει ένα μυστικό που του κρύβεται πεισματικά.Εξανεμίζονται τα φύλλα σαν καλοκαιρινά όνειρα. Παρασύρουν στο διάβα τους θύμησες, τη μία συγχωνευμένη μέσα στην άλλη, να έχουν νόημα ακριβώς επειδή δεν το προδίδουν. Το νεογέννητο φθινόπωρο του γνέφει με την ίδια θαλπωρή. Σαν κατασίγαση φόβων και ατίθασων παθών, σαν ατρόμητο άλμα προς τα εμπρός. Μεταλλάσσεται στην πάροδο των εποχών σε καινή οντότητα, νιώθει την απόσχιση παλιών κομματιών από πάνω του που όμως διεισδύουν στο παρόν και το λεηλατούν. Θέλει να τα στραγγίξει όλα από πάνω του,κομμάτια ασύνδετα που συναρμολογούμενα συνθέτουν το πειθήνιο, συμβιβαστικό προφίλ του. Να τα αποτινάξει θέλει από την ψυχή του που χάνεται στη σήψη μιας άνισης πάλης, που θέλει ερωτοτροπία με νέους δρόμους και αντί  αυτού βαδίζει σαθρή στο ίδιο και απαράλλαχτο μονοπάτι. Όσο για εκείνες τις αγάπες τις άκαρπες, θέλει να αποποιηθεί την μνησίκακη επιρροή τους. Ασυμφωνίες, ετεροχρονισμοί, αποκλίσεις και απατηλές υποσχέσεις τον κάνουν να μαραζώνει με τη στιγμιαία επανεμφάνιση στο τώρα. Απορεί και ο ίδιος με αυτή τη στατική πραγματικότητά του. Είναι άραγε έτσι όντως ή αυτός τη δημιούργησε;H πραγματικότητα που γεννά ο νους είναι παντοδύναμη, κατισχύει έναντι της αντικειμενικής πραγματικότητας, αφού αυτή καθορίζει τη ματιά μας απέναντι στην τελευταία. Μπορεί ο νους του να παράγει τερατουργήματα, πάντως νιώθει δεμένος στη γη, προσκολλημένος σε γνώριμα σενάρια, σε καθημερινές επαναλήψεις στιγμών προκαθορισμένων που μήτε γεύση έχουν μήτε όραμα. Σκόρπισαν οι μέρες λέξεις, χάδια, μομφές, ευχές, όνειρα.Τα παραχώρησαν στο χρόνο με μηδενική αντίσταση.

 Γυρεύει μια εξέλιξη να του υπενθυμίσει πως δεν είναι μονοσήμαντος. Ούτε καταπνίγεται από μαραμένους έρωτες και απολιθωμένα συναισθήματα, ούτε σέρνει την ύπαρξή του βαλσαμωμένη προς μια ακόμα ήττα. Γυρεύει μια αλλαγή αυτόκλητη, ένα γύρισμα στο χρόνο που θα τον αποτραβήξει από τα όσα νομίζει πως ξέρει.Γιατί καμία πραγματικότητα δε μπορεί να είναι στάσιμη.Η στασιμότητα είναι επιλογή, απόρροια του φόβου και της δειλίας για την αλλαγή που μπορεί να έχει και θετικό πρόσημο. Ο φόβος για την αλλαγή είναι ιδιότυπος γιατί συνιστά φόβο για το εν δυνάμει καλύτερο. Εκεί ακριβώς που γιορτάζουν οι δαιμόνιοι φόβοι, επικρατεί ο αραχνιασμένος εαυτός που βολεύεται πίσω από όσα νομίζει πως μπορεί να ελέγξει.Η ικανότητα του ελέγχου της πραγματικότητας δε σημαίνει ότι τη νικάμε. Σημαίνει ότι μας ταπεινώνει. Ο έλεγχος των στιγμών μπορεί να μας μπολιάζει με επιδερμική αίσθηση ασφάλειας αλλά στην ουσία υποδουλώνει το θαύμα. Και η αλλαγή πηγάζει από την περιφρόνηση του ελέγχου και των κεκτημένων γνώσεων. Προϋποθέτει βλέμμα καθαρό, αποδοχή της παντελούς άγνοιας για το κάθε τι. Άξιος καθίσταται κανείς για την αλλαγή μόνο εφόσον είναι έτοιμος να αποχαιρετήσει τη μιζέρια του προβλεπόμενου. Ίσως τα επερχόμενα να μοιάζουν με τρομερούς γρίφους αλλά καμιά φορά ο τρόμος εμφιλοχωρεί στην ψευδαίσθηση της αντίληψης.

 Τίποτα δεν καταλαβαίνουμε πραγματικά.Η πρόσληψη πληροφοριών, παραστάσεων και εικόνων γίνεται πάντοτε με εφαλτήρα την υποκειμενική πραγματικότητα που οικοδομούμε ακόμα και άθελά μας.Για να μη νιώθουμε διχοτομημένοι, πασχίζουμε με κάθε τρόπο να εναρμονίζουμε την έξωθεν πραγματικότητα με εκείνη που γεννάται μέσα από εσώτερες διεργασίες. Έτσι βεβηλώνουμε την αυτοδυναμία και των δύο πραγματικοτήτων και αλλοιώνουμε τη ματιά μας απέναντι και στις δύο.Η χειραφέτηση από τις ψευδαισθήσεις είναι το θεμέλιο για την προσέγγιση της αλήθειας. Η αφετηρία για την κάθε αλλαγή, ακόμα και για την πλέον ανεπαίσθητη.

Ο Νοέμβριος καταφθάνει με μυστικά αινιγματικά και αναζωπυρωμένες προσδοκίες. Τον κοιτάζει προκλητικά, τον προτρέπει να εγκαταλείψει τον εαυτό του που τον καθηλώνει στη θέση του παρατηρητή. Για να ζήσει σε ένα νέο κόσμο πρέπει να είναι αρκετά γενναίος ώστε να εγκαταλείψει τον κόσμο που τον φθείρει μέσα από τους άκαμπτους κανόνες του.Να καταρρίψει τους κανόνες. Εξάλλου έμαθε πια ότι οι κανόνες δεν είναι παρά συντηρητές του τέλματος και εκείνον τον κούρασαν πολύ τα λιμνάζοντα ύδατα. Καιρός να φλερτάρει με τις ανατρεπτικές εξαιρέσεις, καιρός να γίνει ο ίδιος εξαίρεση. Σε έναν κόσμο με αλληλοαναιρούμενους κανόνες ίσως η εξαίρεση φέρει την αλλαγή.
Δημοσίευση σχολίου