Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Εφήμερα

Αγωνιά να αιχμαλωτίσει την Ομορφιά.Κυκλοφορεί γύρω της, μεταγγίζει μέσα της μια ανάσα, μπογιατίζει  εκείνες τις ξέθωρες γωνιές του μυαλού της που θωπεύουν την απόγνωση.Χαράματα και η ενάργεια στη ματιά τραυματική σχεδόν, η ώρα κρυστάλλινη, με σιωπή καμωμένη από οπτικά θαύματα.Παραμύθια γύρω της, απλά σκηνικά που σνομπάρουν την επιτηδευμένη μανία του να είναι αρεστά, ξεσκεπάζουν την Αλήθεια πίσω από αστείες διχογνωμίες.Τα πρόσωπα διηγούνται και αυτά ιστορίες χωρίς λέξεις.Αποτυπώνονται στο δέρμα τους οι αλήθειες, ένα κράμα ακράτητης χαράς, ενθουσιασμού, πόνου, ανατρεπτικής έκβασης.Είναι όμορφα τα πρόσωπα βουβά.Είναι αυθεντικά.Τα φτιασιδώματα τους χαλάνε την όψη.Τη διαστρεβλώνουν.Γυμνά από την ανάγκη να πείσουν, καμαρώνουν ταπεινά σε μια κυριαρχία γαλήνης.

Και έπειτα είναι οι γειτονιές.Ανθισμένο γιασεμί, μανταρίνια, πολύχρωμα σπίτια και παιδικά παιχνίδια στους δρόμους.Κάθε γωνιά και αποκάλυψη.Η χαοτική επικάλυψη αυτής της εικόνας, φτιαγμένη από ταχύτητα ξέφρενη και καυσαέριο, την αφήνει ανέγγιχτη.Η Πόλη της είναι αυτή που επιλέγει να δει.Αυτή η επιλογή κάνει ακόμα και την πιο τερατώδη λεπτομέρεια, πηγή ομορφιάς.
 
Μα δεν έχει χρόνο, και ο χρόνος δεν έχει αρχή, μέση ή τέλος, καλπάζει και εξανεμίζεται, και την αφήνει να απορεί και να εξίσταται.Να τρέχει για να βρει το σημείο όπου θα ξαποστάσει.Τι αντιφατικό!
 
Και στραγγίζει τις αναμνήσεις σαν παλιωμένα του προϊόντα, να δεις που ο αναχρονισμός είναι και αυτός της μόδας και εκείνη γυρεύει τα επίκαιρα, σε έναν ευγενή πόλεμο με το παρωχημένο.
 
Νύχτωσε κιόλας, άλλη μια μέρα κυνηγητού, στοιβάζονται και σήμερα οι απορίες, φιλόδοξες κάνουν γκριμάτσες ανικανοποίητου.Ο Κόσμος συνεχίζει να βιώνει το αντιθετικό του παραλήρημα.
Εφήμερα όλα και πώς να τα διαιωνίσει;Ανακαλεί τα χθεσινά και μοιάζουν να ξεμακραίνουν, η απόπειρα να τα ανασυγκροτήσει εκ νέου στο μυαλό της την τεμαχίζει σε μύρια κομμάτια, ξέπνοα, αν δεν κατάφερε να τα ζήσει δε φταίει ο χρόνος που ολοένα στερεύει αλλά η δική της ανικανότητα.
 
Ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός, από τη φύση του στερεύει, και κάνει και τη δική μας ύπαρξη να στερεύει πρόωρα, όταν ακολουθεί τους δικούς του κανόνες.Όσα πέρασαν δίπλα της, όσα διακτινίζονται μέσα της, είναι τόσο όμορφα επειδή είναι εφήμερα ή είναι εφήμερα επειδή είναι τόσο όμορφα;
 
Έμαθε να ζει τις πανέμορφες μέρες.Με τον καιρό κατάλαβε πως η συχνότητά τους είναι σπάνια.Είναι φυσικός Νόμος.Το να αναλύει κανείς την παροδικότητα της ευδαιμονίας ίσως υποδηλώνει ότι δεν την αξίζει.Η αχάριστη φυση πάντα θα αναζητεί όσα παρηλθαν.Η ευγνώμων θα γνωρίζει ότι ουδέποτε παρήλθαν.Εκεί είναι ακόμα , εκεί είναι πάντα, εκεί θα είναι.Ο χρόνος ποτέ δεν τελειώνει, και ας παριστάνει το φευγάτο.