Δημοφιλείς αναρτήσεις

Follow by Email

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Επιλογικά...

Τέλος Εποχής. Πρέπει θαρραλέα να σταθείς μπροστά στην αλλαγή. Στο Φως. Δεν υπάρχουν πια άλλοθι για εφησυχασμούς. Οι παρατεταμένες αναμονές αποκαλύφθηκαν ως πρόξενοι της δυστυχίας σου. Χαίρεσαι που αυτός ο χρόνος καλπάζει προς το τέλος του. Σε καθήλωσε σε μια ατέλειωτη κακοδαιμονία. Βρήκες το κουράγιο να ανασάνεις βαθιά και να τον βαφτίσεις παροδικά εχθρικό. Κατάλαβες πως όλα μεταμφιεσμένα είναι, προσδοκούν να ξεσκεπάσουμε την επιδερμική τους φύση, να τα νιώσουμε όπως όντως είναι, όχι όπως φαίνονται. Ανίχνευσες πολλές στιγμές πολύτιμης δύναμης μέσα από την απελευθέρωση της κάθε αδυναμίας σου. Αποφάσισες να αναγνωρίζεις τα όσα πέτυχες, για να παλέψεις με τις πελώριες και επιθετικές αποτυχίες σου. Τίποτα δεν είναι μονοσήμαντο. Τίποτα δεν πρέπει να αποθεώνεται, να ανάγεται σε ζωής πυξίδα. Και λίγο πριν συνεχίσεις σε όλες εκείνες τις τρομερές αλλαγές που υπόσχονται να σε κάνουν ατρόμητο, ανασυγκροτείς τις διάσπαρτες σκέψεις σου και έχεις την ανάγκη να τις μοιραστείς...




Αγνοώντας τις ουσιαστικές σου επιθυμίες, κατασκευάζεις ελλείψεις που μόνο γνωρίζοντας πως είναι δικά σου επινοήματα, μπορείς να θεραπεύσεις. Η ιδέα της έλλειψης είναι εκείνη που σε κάνει μισερό, όχι εκείνο που υποτίθεται ότι λείπει. Μέσα από την ουσιαστική απουσία μπορείς να βρεις τη δύναμη να γίνει ολόκληρος, πλήρης, αυθεντικός. Να ξαναγεννηθείς μέσα από την απώλεια, από αυτό που πεθαίνει. Να γεννάς μέσα από το τέλος, τη δική σου αρχή. Κάθε επίλογος να γίνεται αναγκαία συνθήκη που προλογίζει τη δική σου ευδαιμονία. Σο μηδέν όπου σβήνονται οι προϊδεασμοί και γιορτάζεις την ηδονή της αφετηρίας, όπου όλα είναι δυνατά, γιατί όλα είναι νέα. Άγνωστα, σε προσκαλούν να τα γνωρίσεις. Αναμφίβολα και παρόντα, αναμφίβολα παρόντα, υποστατά. Διαλέγεις να ζήσεις σα να μην υπήρχε εχθές. σα να μην υπάρξει αύριο. Το εχθές δεν υπάρχει όντως, εάν εσύ δεν επιμένεις να το κουβαλάς μέσα σου, αν το αποποιηθείς ως δεσμό που σιδηροδέσμιο σε καθηλώνει σε άγονους δρόμους. Κυνικό; Κάθε άλλο. Ρομαντικό...να πιστεύεις στις διαχρονικές συγκινήσεις και εκπλήξεις της ζωής. Και όσο μυθοποιείς κάτι που παρήλθε, παρεμποδίζεις την αιφνίδια ευδαιμονία.






Η ζωή μπορεί να σου επιτίθεται με τους πιο εφιαλτικούς τρόπους. Να σε δοκιμάζει, να σε συνταράζει, να σε αφυπνίζει από το λήθαργο των αλαζονικών σου δεδομένων. Μπορεί, επίσης, να σε ταρακουνάει με τα πιο έντονα συναισθήματα, ανέλπιστα, ηδονικά. Πρέπει να είσαι βέβαιος ότι είσαι ικανός να αντέξεις την πανωλεθρία, την αποδόμηση του κόσμου όπως τον ήξερες, για να καταστείς άξιος για την υπέρτατη χαρά. Πρέπει να είσαι εξοικειωμένος με τις πιο απροσδόκητες μπόρες εάν αξιώνεις σπάνιες λιακάδες. Κάθε μέρα μπορεί να περιλαμβάνει και τα δύο, και τότε θα νιώσεις να ακροβατείς σε ένα περίεργο σχοινί. Η ισορροπία μπορεί να σε τρελάνει, εάν έχεις εξασκηθεί σε επικίνδυνες ακροβασίες, εάν έχεις πεισθεί πως είναι μια ουτοπία. Κυνήγησέ τη με ελπίδα, με λαχτάρα, με πίστη ότι θα την ανταμώσεις. Η ηττοπάθεια είναι ροπή εγγενής προς την αποτυχία, μια προδικασμένη αποτυχία, μία πρώιμη καταδίκη του αγώνα. Υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία από την αυτοδημιούργητη ήττα;




Μάθε να αγνοείς τα προγνωστικά. Ελέγχουν την πραγματικότητα, πόσο αφελές ! Την πραγματικότητα που λατρεύει να τα διαψεύδει. Γίνε τρελός , ρομαντικός, φαντασμένος ακόμα. Αλλά προσπάθησε για το δικό σου Όνειρο. Κάνε το Χρόνο, διαδρομή προς το όνειρό σου, και τότε θα το έχεις ζήσει, ακόμα και αν το τέρμα μοιάζει άφαντο.




Μάθε να αγαπάς, μάθε να  αντέχεις να σε αγαπούν. Μην τα καταστρέφεις με το ανόητα υπερωριακά εργαζόμενο μυαλό σου. Η αγάπη θέλει Ψυχή, κράτησέ την ζωντανή και κλείνε τα αυτιά σε ορθολογιστικές παραινέσεις. Μάθε να αγαπάς κάτι πιο πολύ από τον εαυτό σου....Μόνο έτσι ίσως τον υπερβείς και οδηγηθείς σε μια εξελιγμένη εκδοχή του.




Μη φοβάσαι να χάνεις. Όταν νικήσεις το φόβο της ήττας, είσαι ήδη νικητής. Πολλές φορές μέσα από τον αποχωρισμό, γεννιέται εκείνο που όντως χρειάζεσαι, και αγνοούσες μέσα στη στενομυαλιά σου. Κάθε ''αντίο'', κρύβει στο βάθος του ένα χαρμόσυνο 'καλώς όρισες'' . όπου επίλογος, και ένα προοίμιο...αυτοσχεδιασμός και ανάσα.. Καλή Αρχή !